"Kocioł kondensacyjny" Napisali o nas: Ładny Dom 09.2012

2012-09-01
"Kocioł kondensacyjny" Napisali o nas: Ładny Dom 09.2012_1

Poradnik inwestora kocioł kondensacyjny

KOCIOŁ KONDENSACYJNY

ŁADNY DOM (2012-09-01), Str.: 78


Każdy, kto buduje dom, musi zmierzyć się z instalacjami. W naszym poradniku podpowiadamy, jak nie zgubić się w tym gąszczu air i przewodów.

JEŻELI MAMY DOSTĘP DO GAZU ZIEMNEGO, TO MIMO JEGO ROSNĄCYCH CEN, WCIĄŻ WARTO NIM OGRZEWAĆ DOM. GDY SIĘ NA TO ZDECYDUJEMY, ZE WSZYSTKICH DOSTĘPNYCH NA RYNKU KOTŁÓW POWINNIŚMY WYBRAĆ MODEL KONDENSACYJNY; MA ON BOWIEM BARDZO WYSOKĄ SPRAWNOŚĆ.

Producenci, zachwalając kotły kondensacyjne, podkreślają nie tylko małe zużycie przez nie gazu dzięki wysokiej sprawności, ale też bezpieczne ich użytkowanie. Proces spalania odbywa się bowiem w zamkniętej komorze.

Ponadto, świeże powietrze, które jest niezbędne do właściwej pracy palnika, pobierają nie z wnętrza domu, ale bezpośrednio z zewnątrz, przez specjalne przewody powietrzno-spalinowe. Nie wychładzają zatem pomieszczenia, w którym się znajdują, jak to ma miejsce, gdy zamontujemy kocioł atmosferyczny (tradycyjny). Umożliwia to ich zawieszenie lub postawienie (w zależności od wybranego rodzaju urządzenia) na przykład w łazience lub kuchni.

Ponadto, kotły kondensacyjne mogą być instalowane w pomieszczeniu z wentylacją mechaniczną, a także z wentylatorami wyciągowymi, popularnie nazywanymi wentylatorkami.
Co więcej, są one przyjazne dla środowiska, ze względu na niską emisję zanieczyszczeń w spalinach.


CO TO JEST KONDENSACJA
 

Aby kocioł kondensacyjny o sprawności 109% mógł dostarczyć do instalacji centralnego ogrzewania na przykład 10 kW ciepła, musi zużyć w ciągu godziny 0,84 m3 gazu ziemnego, czyli niecały metr sześcienny. Natomiast urządzenie tradycyjne o sprawności 90%, chcąc zapewnić tę samą ilość ciepła, zużyje 1,01 m3 gazu. Choć na pozór nie jest to znacznie więcej, to biorąc pod uwagę cały sezon grzewczy, oznacza to sporą różnicę w wydatkach na ogrzewanie domu i wody.

Przyjmijmy, że zapotrzebowanie na ciepło nowo budowanego domu o powierzchni 160 m2 wynosi około 16 000 kWh. Wówczas kocioł pracując ze sprawnością 109%, spali 1338 m3 gazu, a ze sprawnością 90% - 1621 m3. Mnożąc tę różnicę przez aktualną cenę gazu, otrzymamy 623 zl (283 m3 x 2,20 zł/m3 = 623 zł), czyli tyle zaoszczędzimy w pierwszym roku, stosując kocioł kondensacyjny zamiast atmosferycznego.

Istotnym czynnikiem wpływającym na efektywność kotła kondensacyjnego, jest też sposób jego pracy w całym sezonie grzewczym. Kotły tradycyjne tylko podczas srogich mrozów pracują z pełną mocą, osiągając maksymalną sprawność. Gdy temperatura na zewnątrz wzrasta, ich efektywność maleje.

Odwrotnie jest natomiast z urządzeniami kondensacyjnymi. Osiągają one najwyższą sprawność przy dodatnich temperaturach zewnętrznych, a takich dni w naszych warunkach klimatycznych w sezonie grzewczym jest zdecydowanie więcej. Przykładowo, w Warszawie średni sezon grzewczy trwa nawet 204 dni. W tym czasie aż 135 dni ma temperaturę dodatnią, 61 - temperaturę od -10 do 0°C i tylko 8 - temperaturę poniżej -10°C.

Porównując kocioł kondensacyjny z atmosferycznym, należy też uwzględnić nakłady inwestycyjne. Choć model kondensacyjny jest droższy w zakupie, to nie potrzebuje murowanego komina. W efekcie okazuje się, że już po 3-4 latach eksploatacji jest on bardziej opłacalny niż tradycyjny.

W tradycyjnych kotłach gazowych spaliny wyrzucane do atmosfery mają wysoką temperaturę (ponad 100°C). Zawierają więc jeszcze sporo ciepła, które jest tracone. Natomiast w kotłach kondensacyjnych temperatura spalin może wynosić tylko 35-40T. Przy tak głębokim schłodzeniu wykrapla się z nich woda - kondensat. Temperatura spalin, przy której kocioł zaczyna kondensować, wynosi 5 T (temperatura punktu rosy).

Jeśli kocioł kondensuje, to jego sprawność przekracza 100%. Wielu inwestorów zastanawia się, jak jest to możliwe. Otóż wartość ta wynika ze sposobu liczenia sprawności kotłów. Jest ona odnoszona do wartości opałowej paliwa, która nie uwzględnia wykorzystania energii cieplnej ze skraplania pary wodnej w spalinach. Gdy weźmiemy pod uwagę również to dodatkowe ciepło, możliwe jest uzyskanie ponad 100% sprawności przez kocioł kondensacyjny.

 RODZAJ KOTŁA A ILOŚĆ CIEPŁEJ WODY

W zależności od wielkości rodziny, liczby łazienek w domu i jednoczesności poboru cieplej wody (na przykład podczas porannego lub wieczornego szczytu), do wyboru są kotły dwufunkcyjne lub jednofunkcyjne z zasobnikiem. Każdy z nich pracuje z priorytetem cieplej wody, co oznacza, że najpierw ogrzewa wodę do mycia, a dopiero potem dom.

WISZĄCY DWUFUNKCYJNY

Podgrzewa wodę w sposób przepływowy - w momencie odkręcenia kranu. Ze względu na ograniczoną jej ilość, kotły te sprawdzają się tylko w domach z jedną łazienką. Poza tym, aby zbyt długo nie trzeba było czekać na ciepłą wodę, kuchnia i łazienka powinny znajdować się w pobliżu siebie, a kocio! w jednym z tych pomieszczeń. Zaletą tych urządzeń są niewielkie gabaryty, większość z nich ma wręcz wysokość i głębokość dostosowaną do wymiarów wiszących szafek kuchennych.

Niektórzy producenci mają w swojej ofercie modele dwufunkcyjne z minizasobnikiem, w którym woda podgrzewana jest za pomocą niewielkiej wężownicy lub grzałki elektrycznej.

STOJĄCY JEDNOFUNKCYJNY Z ZASOBNIKIEM

Takie urządzenia możemy wybrać, jeśli ze względu na gabaryty przeznaczymy na nie osobne pomieszczenie, a do tego zależy nam na komfortowej ilości ciepłej wody.

Zestaw kotła kondensacyjnego z odpowiednio dużym zasobnikiem (nie mniejszym niż 200 1), montuje się często w układzie grzewczym zasilanym dodatkowo przez kolektory słoneczne. Im większy zasobnik, tym lepiej zostanie zagospodarowany nadmiar energii cieplnej, zgromadzonej podczas upalnego dnia. W takim zbiorniku znajduje się nie jedna, lecz dwie wężownice spiralne - do górnej podłącza się kocioł, a do dolnej - kolektory.

WISZĄCY JEDNOFUNKCYJNY Z ZASOBNIKIEM

Przygotowuje ciepłą wodę w zawieszonym obok lub ustawionym pod kotłem zbiorniku z wężownicą. W rozwiązaniu tym ilość ogrzanej wody zależy przede wszystkim od pojemności zasobnika. Jeżeli domownicy chcą korzystać równocześnie w jednej łazience z wanny, a w drugiej z prysznica - to jego objętość powinna wynosić co najmniej 1001.

Podgrzewacze mogą być na przykład wykonane ze zwykłej stali i dla ochrony przed korozją pokryte warstwą emalii ceramicznej oraz wyposażone w anodę (magnezową lub tytanową). Na rynku są również zbiorniki ze stali nierdzewnej, które nie wymagają takich zabezpieczeń.

Jeżeli w domu łazienki są od siebie oddalone, to do takiego zbiornika pojemnościowego, można bez kłopotu podłączyć cyrkulację (dodatkowa rura).

KOMPAKTOWY Z WBUDOWANYM ZBIORNIKIEM

Zestaw ten wygląda jak lodówka i często określany jest jako kompaktowa centrala grzewcza. W niej może znajdować się albo 40-1001 zbiornik warstwowy, albo 100-1301 z wężownicą.

W pierwszej opcji woda ogrzewana jest przez wymiennik płytowy wbudowany w kocioł i po przetłoczeniu przez pompę magazynowana w zasobniku, skąd trafia do kranów. Dzięki takiej konstrukcji kotły te osiągają bardzo dużą wydajność ciepłej wody. Jest ona porównywalna do układu kotła i zasobnika z wężownicą o pojemności o połowę większej.

Gdy woda zasilająca zasobnik będzie twarda, należy zastosować zmiękczacz. W przeciwnym razie dość szybko dojdzie do odkładania się kamienia na płytach wymiennika, więc nie będzie działał on prawidłowo.

 ODPOWIEDNIE MIEJSCE DO MONTAŻU

Ponieważ moc kotłów gazowych montowanych w domach jednorodzinnych nie przekracza zazwyczaj 30 kW, to zgodnie z przepisami możemy je umieścić nie tylko w kotłowni, ale w każdym innym pomieszczeniu nieprzeznaczonym na stały pobyt mieszkańców. Dodatkowo, producenci bardzo dbają o ich estetykę, dlatego często widzi się kotły w kuchni, łazience, holu, a nie tylko w kotłowni, pralni lub spiżarni.

Pomieszczenie dla kotła zasilanego gazem ziemnym może znajdować się na dowolnej kondygnacji budynku. Ale jeśli dom i woda ogrzewane są gazem płynnym, urządzenia nie wolno instalować poniżej poziomu terenu.

Wysokość.

Pomieszczenie musi mieć przynajmniej 2,20 m wysokości (w już użytkowanym domu wystarczy 1,9 m).

 

Kubatura.

Nie może być ona mniejsza niż 6,5 m3.

 

Wentylacja.

Do właściwego działania kotła kondensacyjnego potrzebna będzie wentylacja wywiewna, czyli kratka o minimalnym przekroju 200 cm2, umieszczona pod sufitem. Natomiast nie ma potrzeby montażu kratki nawiewnej, chyba że kocioł spala gaz płynny: wtedy potrzebne są dwie kratki, każda o takim samym przekroju jak poprzednio, z tym że nawiewna powinna znajdować się przy podłodze, a wywiewna - pod sufitem. k Odprowadzenie kondensatu. Para wodna wykroplona ze spalin, może być odprowadzana bezpośrednio do sieci kanalizacyjnej. Ścieki domowe mają bowiem zwykle odczyn zasadowy, więc same zneutralizują kwaśne skropliny. Poza tym, kondensatu nie jest dużo - około 10-15 1 w ciągu doby (więcej go powstaje, gdy podstawowym rodzajem ogrzewania domu jest podłogówka, a mniej - jeżeli grzejniki).

Jeśli nie ma możliwości podłączenia grawitacyjnego odpływu kondensatu, wówczas stosuje się specjalną pompę, która przetłacza wodę wykroplona ze spalin do kanalizacji.

Uwaga! Przewód, którym płynie kondensat, powinien być wykonany z tworzywa sztucznego.

Jeśli zamontujemy kocioł kondensacyjny w kuchni, wówczas nie trzeba rezygnować z zastosowania okapu kuchennego, co byłoby konieczne przy modelu z otwarta, komorą spalania

 Odprowadzanie spalin
Spaliny z kotłów kondensacyjnych zawierają wodę, a także agresywne związki siarki. Dlatego materiał komina musi być odporny na ich szkodliwe działanie. Najczęściej stosuje się więc rury ze stali nierdzewnej lub tworzywa sztucznego. Aby zapobiec wydostawaniu się spalin na zewnątrz, na kielichowym połączeniu poszczególnych odcinków rur zakłada się silikonowe uszczelki.

Przewody odprowadzające spaliny i doprowadzające powietrze z zewnątrz do zamkniętej komory spalania mogą być prowadzone na kilka sposobów.

System poziomy składa się z dwóch rur umieszczonych jedna w drugiej, popularnie określany jest jako współśrodkowy bądź koncentryczny. Wykorzystuje się go, gdy kocioł jest zawieszony lub ustawiony przy ścianie zewnętrznej domu, a moc urządzenia nie przekracza 21 kW.

System pionowy tym różni się od poprzedniego rozwiązania, że przewód koncentryczny wyprowadza się nie przez ścianę, lecz dach (Ib k.). To rozwiązanie polecane, gdy kocioł jest zamontowany na poddaszu.

System rozdzielczy (inaczej dwururowy); tu do kotła podłączone są dwa oddzielne przewody - spalinowy i powietrzny (lc tt). Tak wykonana instalacja pozwala na stosowanie dość długich przewodów.

System szachtowy, w nim spaliny usuwane są metalową rurą, a powietrze pobierane jest z zewnątrz przestrzenią między kominem a rurą (id tt).

Do odprowadzenia spalin można też zbudować komin z prefabrykowanych elementów ceramicznych. Może on być wolno stojący lub przyścienny, dostawiony do ścian wewnętrznych lub zewnętrznych domu.


WAŻNE ODLEGŁOŚCI I GŁOŚNOŚĆ PRACY

Wieszając lub ustawiając kocioł w przeznaczonym dla niego miejscu, warto sprawdzić w instrukcji montażu, czy producent zezwala na zabudowę urządzenia. Czasami wymagana jest bowiem wolna przestrzeń po bokach kotła dla jego obsługi serwisowej. Niektóre urządzenia wiszące i kompaktowe potrzebują pozostawienia szczeliny o szerokości jedynie 5 mm, tylko po to, żeby można było łatwo zdjąć obudowę. Ale są też i takie kotły, którym należy zostawić 5, a nawet 10 cm przestrzeni po bokach. Innym ważnym parametrem, o który warto zapytać, jest głośność pracy. Większość nowoczesnych gazowych kotłów kondensacyjnych działa bardzo cicho - wytwarza hałas na poziomie około 40 dB, czyli tyle, co domowa lodówka.


 AUTOMATYKA

Automatyka steruje pracą kotła i instalacji ogrzewania domu na podstawie temperatury zewnętrznej lub na podstawie temperatury w pomieszczeniu reprezentatywnym.

Termostat kotłowy i regulator pokojowy.

Na panelu każdego kotła znajduje się termostat (inaczej: regulator stałotemperaturowy). Na nim ustawia się wymaganą temperaturę wody zasilającej instalację centralnego ogrzewania. Podczas każdego uruchomienia palnika, niezależnie od warunków na zewnątrz domu, woda ogrzewana jest do ustawionej wcześniej temperatury, na przykład 50°C.

Regulator stałotemperaturowy

Przystosowany jest do współpracy z termostatem pokojowym. Ten dodatkowy regulator umieszcza się na ścianie w pomieszczeniu reprezentatywnym. Mierzy on w nim temperaturę i jeśli jest niższa od wymaganej, włącza palnik kotła.

Uwaga! Na pomieszczenie reprezentatywne należy wybrać chłodny pokój, na przykład sypialnię od strony północnej, a nie salon, jak powszechnie się sądzi. Dzięki temu wszystkie pokoje w domu będą miały zapewniony odpowiedni komfort cieplny.

Regulator pogodowy.

Na północnej lub północno-wschodniej ścianie domu, na wysokości 2-3 m od ziemi, montuje się czujnik temperatury zewnętrznej. Steruje on pracą kotła odpowiednio do zmieniających się warunków pogodowych. Gdy na dworze robi się chłodniej, automatycznie wzrasta temperatura wody zasilającej instalację grzewczą i odwrotnie. Im cieplej na zewnątrz, tym niższa temperatura wody grzejnej. W ten sposób kocioł z wyprzedzeniem dostosowuje swoją moc do zmieniającego się zapotrzebowania pomieszczeń na ciepło.

Ponieważ automatyka pogodowa jest stosunkowo droga, zwykle nie stanowi wyposażenia standardowego kotła i jej cenę producenci podają oddzielnie. Jej montaż jednak przynosi wymierne korzyści. Poleca się ją zwłaszcza wtedy, gdy kocioł kondensacyjny połączony jest z wodnym ogrzewaniem podłogowym. Ma ono dużą bezwładność cieplną, co oznacza, że najpierw wolno rozgrzewa się, a potem wolno stygnie. W takim rozwiązaniu automatyka pogodowa biorąc pod uwagę na przykład nadchodzący mróz, automatycznie włączy kocioł zanim w pomieszczeniach zrobi się chłodniej.

System autodiagnostyczny na panelu sterowania może oprócz kodów błędów przekazywać także informacje tekstowe i sugestie dalszego postępowania  Duże wyświetlacze automatyki pogodowej pozwalają bez problemu odczytać ustawione wartości parametrów instalacji grzewczej oraz temperaturę zewnętrzną


INNE MOŻLIWOŚCI AUTOMATYKI

Automatyka stosowana w kotłach kondensacyjnych umożliwia jej rozbudowę o wiele dodatkowych funkcji. Za pomocą telefonu komórkowego lub internetu można bez problemu nadzorować pracę ogrzewania domu i wody oraz otrzymywać informacje o wszelkich nieprawidłowościach. Na przykład o przerwie w dostawie prądu, a po jego włączeniu - o samoczynnym uruchomieniu się kotła. Urządzenie zgłosi również awarię przez odpowiedni kod, zwykle cyfrowo-literowy, który wyświetli się na ciekłokrystalicznym panelu sterowniczym, gdy zabraknie gazu lub wystąpią znaczne wahania jego ciśnienia. Możemy również o tym zdarzeniu dostać wiadomość na naszą skrzynkę e-mailową lub sms na telefon komórkowy. Aby kocioł zaczął ponownie pracować, należy włączyć go ręcznie lub zamontować czujkę ciśnienia gazu, która uruchomi go automatycznie.

 INSTALACJA GRZEWCZA

Gazowy kocioł kondensacyjny może być podłączony do instalacji grzewczej, w której ciepło przekazywane jest do pomieszczeń zarówno przez wodne ogrzewanie podłogowe, jak i tradycyjne grzejniki.

Ogrzewanie podłogowe.

Taka współpraca przyczynia się do efektywniejszej pracy kotła. Wynika to z tego, iż maksymalna temperatura wody zasilającej ogrzewanie podłogowe wynosi 50°C, a wody powracającej - 40-45°C. Obie te wartości są więc niższe od punktu rosy (w praktyce będą jeszcze mniejsze, gdyż zazwyczaj podłogówkę projektuje się na 40/30°C). A im niższa temperatura, tym większy odzysk ciepła ze spalin i intensywniejsza kondensacja, co przekłada się na bardzo wysoką sprawność urządzenia.

Grzejniki.

Kocioł kondensacyjny, podobnie jak tradycyjny, może zapewnić wodę grzejną nawet o temperaturze 80°C. Jednak w nowoczesnych systemach centralnego ogrzewania zwykle zakłada się temperaturę wody zasilającej na poziomie 70 lub 65°C, a powracającej - 55 i odpowiednio 50°C. Aby przy takich parametrach grzejniki zapewniły komfort cieplny w pomieszczeniach, muszą mieć większe rozmiary. Przyjmijmy, że do ogrzania przykładowego pokoju konieczny jest grzejnik o mocy 1200 W. Jeśli zdecydujemy się na model stalowy dwupłytowy (typ 22), o standardowej wysokości 50 cm, to przy temperaturze zasilania 75°C i powrotu - 65°C, jego długość wyniesie 80 cm. Gdy obniżymy temperaturę wody grzejnej do 70/55°C, powinien mieć on długość już 100 cm (20 cm więcej!). Jeżeli będzie jeszcze niższa, czyli 55/45°C, długość grzejnika zwiększy się aż do 160 cm.

Warto zauważyć, że zakup i montaż grzejników zaprojektowanych na niską temperaturę wody grzejnej będzie znacznie większy niż standardowych; oszczędności zaś na opłatach związanych z ogrzewaniem niewspółmiernie małe. Niektóre opracowania podają, że różnica w kosztach ogrzewania instalacji pracującej przy temperaturze 75/60°C i 40/30°C wyniesie zaledwie 3% w ciągu roku.

Jednak kocioł kondensacyjny we współpracy z grzejnikami i tak będzie zużywał mniej gazu niż tradycyjny kocioł atmosferyczny.

 

DODATKOWE ŹRÓDŁA CIEPŁA

Wielu inwestorów, chcąc się uniezależnić od jednego rodzaju paliwa oraz aby obniżyć koszty ogrzewania, często stosuje więcej źródeł ciepła. Dość popularnym rozwiązaniem jest połączenie kotła kondensacyjnego z kolektorami słonecznymi oraz z kominkiem wyposażonym w płaszcz wodny, Kolektory.

Najczęściej stosowane są one do przygotowania ciepłej wody, bo taka instalacja solarna jest stosunkowo niedroga i może przynieść wymierne oszczędności. Są one tym większe, im większe jest zużycie wody w domu (liczna rodzina).

Panele słoneczne wykorzystuje się również do ogrzewania wody w domowym lub ogrodowym basenie. Natomiast rzadko - ze względu na dość wysokie nakłady montuje się je - aby wspomagały instalację centralnego ogrzewania.

Jeżeli instalacja solarna będzie nie tylko dobrze zaprojektowana, ale i wykonana, to w ciągu całego roku można zaoszczędzić od 50 do 65% energii zużywanej do podgrzewania wody. W miesiącach letnich będzie to blisko 100%.

Szczególną uwagę należy zwrócić na dobór powierzchni kolektorów. Ich przewymiarowanie prowadzi bowiem do powstawania nadmiaru ciepła i przegrzewania się czynnika grzewczego (glikolu). Spowoduje to wytrącanie się osadów, które zatykają rury. Konieczne więc będzie ich czyszczenie, a także wymiana płynu, co wiąże się ze sporymi wydatkami. Można też zastosować zabezpieczenia, które jednak podrażają instalację. W Kominek z płaszczem wodnym. Współpraca tego typu kominka i kotła kondensacyjnego jest możliwa, gdy zastosujemy specjalny wymiennik ciepła - zwykle płytowy. Ponadto trzeba zamontować automatykę, która będzie sterować naprzemienną pracą obu tych urządzeń. Dzięki temu będą się one uzupełniały, a nie dublowały. Do tego układu możemy też dodać kolektory. Wówczas konieczny jest montaż zbiornika z dwiema wężownicami lub buforowego (składa się on z dwóch zbiorników umieszczonych jeden w drugim).


KONSERWACJA KOTŁA GAZOWEGO

Zgodnie z zaleceniami producentów, które wynikają zresztą z obowiązujących przepisów prawa budowlanego, urządzenia grzewcze powinny być poddawane kontroli minimum raz w roku. Polega ona na sprawdzeniu stanu technicznego kotła i ocenie jego przydatności do dalszej bezpiecznej eksploatacji.

Za regularnymi przeglądami przemawiają też korzyści ekonomiczne. Wyczyszczone i poddane ponownej regulacji urządzenie zużyje mniej paliwa, dzięki czemu opłaty za ogrzewanie będą niższe. Możemy też zyskać na wydłużeniu okresu gwarancji, nawet do pięciu lat.


W skrócie......o kotle kondensacyjnym

 

Jeśli dom i wodę będziemy ogrzewali gazem ziemnym, zakup i montaż modelu kondensacyjnego jest w pełni uzasadniony ekonomicznie. w Polecany jest on też ze względów praktycznych. Można go bowiem montować w kuchni z okapem czy w łazience z wentylatorem wyciągowym. Poza tym, podczas działania nie wychładza pomieszczenia. k. Nadaje się do współpracy zarówno z ogrzewaniem podłogowym, jak i grzejnikami.